جلال الدين الحسيني

122

فيض الإله في ترجمة القاضي نور الله

است ودر بيان سلسله نسبت يكى از سادات مرعشى كه در اين مقام ذكر نموده چون به على مذكور رسيده گفته كه " على وهو المرعش بن عبد الله بن محمد الملقب بالسيلق بن الحسن بن الحسين الأصغر بن علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب " وبالجملة اين طايفه عليه چهار فرقه اند فرقه أول سادات عالي درجات مازندران كه به تشيع مشهورند ودر مجلس سلاطين از اين كتاب مذكور . فرقه دوم سادات صاحب سعادات شوشتر كه در أصل از مازندران به آنجا آمده اند ومساعي جميله اسلاف واخلاف آن گروه عالي تبار در ترويج واظهار مذهب أئمة أطهار كالشمس في نصف النهار غايت وضوح واشتهار دارد واز أكابر متأخران ايشان صدر عالي مقدار أمير شمس الدين أسد الله الشهير به شاه مير ، وبدر منشرح الصدر مير سيد شريف است كه تشيف كرامت فضل وتقوى به طرز وطرازى كه لطف حق تعالى را أرادت وخواست بوده باشد بر قامت با استقامت أو راست آمده فتادگان سر كوى دوست بسيارند ( بيت ) وليكن از سر كويش چو من فتاده نخواست فرقه سيم مرعشيه أصفهان كه در أصل ايشان نيز از مازندران به أصفهان آمده اند واز أفاضل متأخرين ايشان خليفه أسد الله است كه به حسن امداد أمير شمس الدين أسد الله صدر مذكور منظور نظر كيما اثر پادشاه مغفور گشته منصب جليل القدر توليت مشهد مقدس رضوى به أو مفوض بود . فرقه چهارم مرعشيه قزوين كه از قديم الأيام در آن ديار كه خارزار وجود سنيان مردم آزار است از روى تقيه روزگار گذرانيده ومحنت بسيار از اغيار جفا كار ديده اند وهمواره به مذهب حق أئمة اثنا عشر عمل نموده اند ودر اين أيام به يمن عنايت وحسن حمايت ورعايت أمير شمس الدين أسد الله مذكور مشمول عواطف بي دريغ شاهى گشته بعضي از ايشان نقيب ومتولى آستانه حضرت شاهزاده حسين اند وبعضي در قزوين محتسب اند واز أفاضل ايشان در اين زمان مير علاء الملك مرعشى است كه از جويبار تربيت قهرمان زمان آب خورده وبه قدر فهم واستعداد آبى به روى كار آن دوحه خزان رسيده هوان ديده آورده منصب قضاى عسكر ظفر أثر به أو متعلق است "